Kisah ku disebalik 1 Muharram 1433H

Last 2 weeks kita bru je sambut 1 Muharram / tahun baru Islam pada 27.11.2011... Actually me dh wat entry utk wish selamat tahun baru tapi d sebabkan kepenatan yg melampau sepanjang minggu lepas, me tak sempat nak post so jadi la draft jer... nak post sekarang dh jadi belated pulaks.. huhu

Okey, lets start the story... bila teringatkan 1 Muharram, confirm kami 1 family sayu jer hati bila terkenangkan kisah d sebalik 1 Muharram 1432H... Tp story tu next entry yer sbb ni nak story kisah utk 1433H. Sbb dh ckp kat SINI nak cite tntg story ni.... fuh ayat....mcm tonggang terbalik lintang pukang jer....

Previous entry me ada cakap me pegi KFC sbb nak belikan adik me cheezy wedges tu kan.... Actually masa me tengah Q nak beli tu ada story d sebaliknye.... Masa me tngh Q tu, my mama call, then dia bgtau abah jatuh tangga... me dgn bujang pu rushing balik.

Sampai rumah abh kata pegi urut dulu... tp me tngk agak kritikal la juga sbb sampai dh tak boleh nak pijak dah kaki kiri tu... Bila dah urut atuk tu kata rendam dgn ais 15 minit sbb kaki dah membengkak....

Lepas maghrib, abah rendam kaki dgn ais.... abah cakap kaki dia lagi sakit + rasa kebas n mcm2 lagi rasa... Me dgn bujang pun bawa abh pegi hospital... Sesampai d hospital sbb abah mmang tak boleh nak jalan, me ambil la wheel chair. First register + ambil tekanan darah + masuk bilik emergency + kena injection + pegi X-Ray = admitted... kena tahan ward sebab "Tulang tumit retak" . fuhh...berderau darah me bili dengar mcm tu. Ye la lepas ni susah la abah nak jalan.

1st thing yg abah bgtau kat me bila doc ckp kena tahan ward ialah, bawakan makanan, lapar... hehehe... memang me pun lapar sbnrnye sbb tak sempat makan ke hape ke terus zaaaass pegi hospital. Me pun calling2 adik me yg no.2 lak tieha utk hntrkan makanan + bawa ubt abah.

Lepas tieha dh sampai me pun pg masuk ward balik. Actually dah tak boleh masuk sbb bukan waktu melawat, tp nsb baik pak guard tu tak bnyak kerenah dan tak bnyak songeh.... Masa me sampai tu doc tengah buat simen kat hujung katil abah utk d pasangkan kat kaki abah me tu... dan mcm ni la jadinye

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

gmbr ni me ambil curi2... huhu...

lepas doc tu dah pasangkan simen tu abah terus tnye "dah boleh balik ke?" doc kt situ sume gelak... yo la lum sudah lagi dh nak balik.... masa malam tu actually tak boleh nak angkat kaki yg bersimen tu sbb abah kata berat gile. dan nak gerak pun tak boleh sbb sakit.... ni gmbr keesokan harinye....

Then, lepas doc2 tu dah pasangkan simen ni, dtg doc pakar tulang, dia review x-ray tu then dia cakap kat doc2 yg pasang simen tu ape tah me tak pasti le bahasa doktor.. me tak paham le, tp yg me dgr dgn jelas doc pakar tu cakap "ini patah ni, tulang tumit patah". Me ckp dlm hati "whhhaaattt????? patah??? tp mcm mana pulaks docs 4 org yg pasang simen tu cakap tu retakkss?? n me perasan something, dia tak cakap straight to the docs yg dia org buat tu salah. Dia cuma cakap "ini patah ni"... tak kan la dia nak cakap "ini salah ni" kann???? malu la dia org kan....

Then doc pakar tu cakap kat me "ayah adik punye tulang tumit ni patah, esok kita akan tukar simen yg lain la ye" me, angguk je la... bila keesokannye, dia tak tukar pun simen tu sbb doc tu cakap yg ni pun okey... haiiish... me pun peliks la.... kejap mcm ni, kejap mcm tu....

Alhamdulillah la abah tak de bnyak masalah kesihatan.. dan boleh keluar ward keesokan harinye (Sabtu)... ni me amek gmbr masa tngh tunggu doc utk check abah utk kali terakhir b4 abah boleh keluar hospt... bnyk juga procedure nak keluar ward ni rupanye... 1 pengalaman baru buat me....

Owh b4 tu, dah jadi mcm tu ofkoz la kena pakai topang @ tongkat kan.... me nak beli je kat farmasi kat hospital tu tapi tutp lak... ish geram betul. tengok kat situ dia tulis sabtu buka dari pukul 9 pagi smapai 1 tnghari. tp waktu tu baru pukul 11 kot... then me dgn bujang pun meneruskan la misi mencari tongkat d bandar Muar... huh, seb baik jumpa farmasi kat depan Astaka... sederet dgn KFC.

To abah, semoga cepat sembuh dan jgn banyak bergerak....... <======= yg ni me tak sure abah akan ikut ke tak sbb abah bukan jenis yg suka duduk diam... annndd... me paling risau bila abah sibuk je nak bangun n jalan2 kat luar rumah / dlm rumah dgn tongkat tu....

Wah  terpanjag pulak entry kali ni.... huhu... jgn mare yer...



p/s; last week mama dgn abah n my adik2 pg kenduri rumah sedara kat bahau. Mama ckp abah tu kaki je sakit tp hati tak sakit le..

Adik dah dewasa??

Okey, memandangkan sekarang ni musim cuti sekolah... so, huhu adik me yg last tu pun tak melepaskan peluang utk berkhatan a.k.a bersunat (bahasa org kampung.....erkkk ye ke???) Pagi dlm pukul 6.30 hari Jumaat, me call dia. N me dgr suara ceria je, tak takut nak mengadap doctor yg bakal merubah hidup dia... huhu....sadis jer bunyi.

*pic: Uncle G*

Gambar ni tak de kena mengena pun... hik hik hik.... adik me berkhatan dgn sepupunye lagi 2 org.... tak de la segamai mcm ni..

Actually me risau sbnrnye dgn adik sbb dia tu penakut jugak.... Then, me decide utk amek EL dan me pun balik la kampung... tak pasti le risau ke memang sengaja nak cuti ni... @_@ Masa OTW lagi, me dah call mama tnye perkembangan... dan seperti yg d jangka kan.... he's keep on crying dan asyik cakap "mak sakit... sakit mak....." mula2 kesian jugak..tp setiap saat, setiap minit asyik ckp mcm tu jer, geram jugak me... kdng2 me gelak kan dia.. sampai mama kena duduk je sebelah dia tak boleh nak gerak ke mana2.. dah mcm mama bersalin jer gupenye...

And the worst part is bila tak boleh nak sentuh dia sikit pun termasuk la pegang tangan ke hape ke... belum sentuh lagi dh menjerit sakit... memang ni dh kes menipuuusss.... dan paling best bila tak d benarkan snap picture dia...

*pic: Uncle G*

Ceh... budget retis ke tak bagi org nak snap picture.... Then, peh bnyak hal pulaks budak ni, boleh lak request nak makan Cheezy Wedges KFC... sabaaarr je la... Me pun dgn bujang (nama panggilan adik me yg no.3) pegi la meredah jalan raya utk membeli cheezy wedges tu...

Yang peliks nye, hari ke-2 dan seterusnye sepupu2 me yg sama2 berkhatan dgn adik me tu dah boleh berjalan dgn senang hati dan dah pakai seluar pulak tu... tp adik me asyik ckp "mak...sakit...." ish buat me hilang sabar je la.... grrr....

Dan yg tak boleh bla.... mulut dia tu bercakap je tak henti2... if tak cakap sakit, dia akan story mory tntang benda lain... dan if kita org gelak dia marah... reason dia, dia tak boleh gelak sbb sakit... lagi kuat kita org gelak kan dia... sabar je la....

Dan... oit ada dan lagi... adik buka you tube, tajuknye "Kucing nyanyi lompat katak"  then dia panggil me suruh tengok... me tengok la, then me gelak.... adik pun gelak, tp kejap je pastu dia mrh me sbb gelak.... waaaaaaaa sabar je la budak ni.....

01.12.2011 - Happy 26th Wedding Anniversary

Hari ni 1.12.2011 ialah wedding anniversary my mama dgn abah yg ke 26 tahun... Selama ni asyik lupa jer.. ni baru tau sbb last week terbaca surat nikah mama dgn abah... so, tu yg ingt tu....

Selama 26 tahun perkahwinan mama dgn abah, me tau mcm2 dugaan yg telah mereka tempuhi... mana hidup tak de dugaan dan ujian kan? Bagi me dugaan yg paling hebat bila abah sakit.... salur jantung tersumbat.. masa tu me nak SPM.. memang sedih la sbb at that time me memang perlukan sokongan... tp me faham, n me dpt habiskan my SPM dgn jayanye... itu la rasanye penawar yg terbaik utk abah... and recently abah jatuh dari tangga.... owh.. dugaan... ni me akan cite lebih lanjut kat next entry yer...

Me dan adik2 dari kecil sampai besar, ape yg d minta, selagi benda tu munasabah, mama dgn abah akan beri.... tp me selalunye bnyk mengalah... n abah selalu ajar kalau nak something, cnthnye handphone, kena dapatkan sendiri, beli sendiri... used your own money... belajar berdikari, usaha sendiri.... jgn asyik nak minta2 jer... so far me dgn adik2 memang beli sndri handphone... huhu. me tak marah abah buat mcm ni sbb me tau ada kebaikannya.

*raya 2011 - nampak garang tak abah i? huhu.. tak semua pak polisi baik mcm abah i.. @_@*

Sepanjang hidup kami, mama dgn abah selalu berikan yg terbaik.... Alhamdulillah, makan pakai kami sentiasa cukup.... Mama dan Abah dh jalankan tanggungjawab mereka dgn baik... kini tibalah giliran kami adik-beradik pula utk membalas jasa mama dgn abah...

*sedapnye makan... adik sibuk menyelit*

To mama dan abah, terima kasih banyak2 sebab dah membesarkan kami dgn baik dan sempurna... Segala kasih sayang dan kemewahan yg diberi cukup utk kami... kami tidak meminta lebih, cuma kekalkan kasih sayang dan sentiasa menjadi keluarga yg bahagia... Semoga Allah panjangkan umur mama dan abah, bagi kesihatan yg baik dan d murahkan rezeki selalu....

Amin...